3 ay olmuş neredeyse yazmayalı.. sanma ki değişimler olmadı hayatımda. sanma ki yazacak bir şeyim yok. var, hatta belki o kadar çok var ki, toparlayamadım kafamda. umarızca yaşıyorum sadece, unutuyorum, hatırlamıyorum, hatırlamak istemiyorum. canımı sıkan şeyleri hayatımdan çıkartıp atmak, mümkünse hayatıma bi tane "delete" tuşu koymak istiyorum, hem de basınca geri dönüşüm kutusuna yollamayan, direkt olarak yokedeninden. hatta "delete" tuşunun yanına bi tane de "K.G" butonu koyucam. K.G ne mi? hadi bırakmiyim merakta, biraz ağzımı bozucam ama "koy göte" butonu işte. ama ben K.G diye anıcam onu. evet argo falan ama tam da cuk diye oturan bi tuş olur di mi cevat abi?
yeter ki kendi canımı sıkmayayım, dert etmeyeyim kendime olup biteni, elimden geldiğince yani..
22 Mart 2009 Pazar
29 Aralık 2008 Pazartesi
Galiba Yaşıyorum
saat sabah 04.30a geliyor.
oturduğum yerden kalkıp önce perdeyi aralıyorum,
peşinden pencereyi..
önce soğuk çarpıyor bedenime,
sonrasında ise esen rüzgarın sesini duyuyorum.
ve içimden geçirdiğim cümle ;
'galiba yaşıyorum.. yaşıyorum..'
oturduğum yerden kalkıp önce perdeyi aralıyorum,
peşinden pencereyi..
önce soğuk çarpıyor bedenime,
sonrasında ise esen rüzgarın sesini duyuyorum.
ve içimden geçirdiğim cümle ;
'galiba yaşıyorum.. yaşıyorum..'
27 Aralık 2008 Cumartesi
bi kere yaşarız biz
"ortalıklarda takılırken daha iyi hissetmiyorum. ya da zemine yapışıp kaldığımda da daha iyi hissetiğim söylenemez.. bana bi şey öğretmeye çalışma,çünkü ben zaten öğrendim. ve güneş parlıyor olacak, ta ki benim çocuklarım yanana kadar.."
evet belki değil bu tam olarak anlamı, fakat fikrimce daha bi "kıyak" durdu be abi. hem ne var ki yani, alt tarafı 2-3 kelimenin kullanılışını değiştirip farklı tümcelere benzettim. ne yani?
julian abi be, (bak soyadın da ne karizma ha, casablancas yani, öyle yaman bi soyad ki anlatamam) ağlasam sesimi duyar mısın mısralarımda?
ben mi? yok canım ben öyle hiç arkadan müzik açıp çılgınlar gibi dans eder miyim? yani bi kere, hiç öyle bi tipim var mı?
hadi canım sen de, ilahi julian abi? hem yani senin sesinin nesine dans edeyim ben?
şimdiki ise, -ben dahil olmak üzere- kendine dans etmeyi yakıştıramayıp, you only live once çalmaya başlayınca, bu hayata bi kere geldiklerini anımsayıp, gülümseyen ve nefesi kesilene kadar dans edenlere gelsin.
"don't don't don't get out
sh sh sh sh shot gun see the sun shine
oh, i'll be waiting for you baby"
evet belki değil bu tam olarak anlamı, fakat fikrimce daha bi "kıyak" durdu be abi. hem ne var ki yani, alt tarafı 2-3 kelimenin kullanılışını değiştirip farklı tümcelere benzettim. ne yani?
julian abi be, (bak soyadın da ne karizma ha, casablancas yani, öyle yaman bi soyad ki anlatamam) ağlasam sesimi duyar mısın mısralarımda?
ben mi? yok canım ben öyle hiç arkadan müzik açıp çılgınlar gibi dans eder miyim? yani bi kere, hiç öyle bi tipim var mı?
hadi canım sen de, ilahi julian abi? hem yani senin sesinin nesine dans edeyim ben?
şimdiki ise, -ben dahil olmak üzere- kendine dans etmeyi yakıştıramayıp, you only live once çalmaya başlayınca, bu hayata bi kere geldiklerini anımsayıp, gülümseyen ve nefesi kesilene kadar dans edenlere gelsin.
"don't don't don't get out
sh sh sh sh shot gun see the sun shine
oh, i'll be waiting for you baby"
28 Kasım 2008 Cuma
Kaçmak İstercesine
"son çıkışlar"ı hep kaçırdım ben. o yüzdendir ki, hep devam etme çabalarım aynı istikamette oldu. farklı bir yön vermeye çalışırken hayatıma, ya geçmişi silememek, ya da yaşanmışlıkları kaybetmeyi göze alamamak sebep oldu bekli de buna. istemez miydim yepyeni bir başlangıç yapabilmeyi? sıfırdan başlayarak yeniden bir düzen kurabilmeyi.. acı çekmektense, emek harcayarak hayatıma devam edebilmeyi, sonunda ise herkes tarafından "muhteşem" olarak bahsedilen değil de, benim için "ufak ama sadece benim" olan bir sonuca ulaşabilmeyi..? peki ama, ya gideceğim yolların hepsi birer birer tıkandıysa.. harcayacağım emekler, tıkanmış olan yolları açmaya yarayacak, ama bu yollar hayatıma farklı bir yön vermeyecek olan, sonuç olarak eninde sonunda ana yola bağlanacak olan, yan yollardan ibaretse? değer mi emek harcamaya, kendini perişan etmeye ve sonunda yine hiç bir şeye ulaşamayacak olmayı bile bile kendini kandırırcasına yol almaya devam etmeye? biri tutup elimden çekse kurtarsa beni bu tıkanıklıklardan, dese "al işte sana bambaşka bir yer, bambaşka bir zaman, bambaşka insanlar ve bambaşka başlangıçlar! hangisini seçersen seç, hiç biri tıkanmayacak, seçimlerin doğrultusunda yönleri değişecek olan yollar!". dese, dese, dese.. farz etmelerden, ummaktan, beklemekten sıkılan bir ben.
eşitsizliklerin hep küçük tarafında yer almak. kader mi desek, varoluşun bir cilvesi mi? daha basit bir yapıya sahip olmayı denerken, giderek -istemeden de olsa- karmaşıklaşmak. ve kurtulamamak üzerine yapışan etiketlerden. çıkartıp atamamak insanların sana -zorla- giydirdiği maskeleri. her çıkarmaya çalıştığında tekrar giymek zorunda kalmak o lanet olası ve yüzüne yakışmayan maskeleri. masken gülücükler saçarken içten içe kendi yaralarını deşmek. çektiğin her acının karşılığı olarak daha da fazla gülümsemek zorunda hissetmek kendini. çünkü insanların zaaflarını kullanıp seni daha fazla üzeceğini bilmek. ve başkaları tarafından üzülmektense kendini üzmeyi kendine ilke edinmek, hiç kimseye belli etmezcesine...
eşitsizliklerin hep küçük tarafında yer almak. kader mi desek, varoluşun bir cilvesi mi? daha basit bir yapıya sahip olmayı denerken, giderek -istemeden de olsa- karmaşıklaşmak. ve kurtulamamak üzerine yapışan etiketlerden. çıkartıp atamamak insanların sana -zorla- giydirdiği maskeleri. her çıkarmaya çalıştığında tekrar giymek zorunda kalmak o lanet olası ve yüzüne yakışmayan maskeleri. masken gülücükler saçarken içten içe kendi yaralarını deşmek. çektiğin her acının karşılığı olarak daha da fazla gülümsemek zorunda hissetmek kendini. çünkü insanların zaaflarını kullanıp seni daha fazla üzeceğini bilmek. ve başkaları tarafından üzülmektense kendini üzmeyi kendine ilke edinmek, hiç kimseye belli etmezcesine...
Gelmeseydim
neden durur masanın üstünde, bomboş bir kağıt sevdiğin kalemle? erken gelmeseydim yazacak mıydın üstüne "bıraktığım yerde, ama mutlu kal" diye?
28 Eylül 2008 Pazar
Kaybedişler
Elinden kayıp gittiğini görmek bir şeylerin.. arkadaşlarının, dakikalarının, yaşamının, duygularının, hislerinin.. ve engel olamamak bu gitmelere. sadece ardından bakabilmek, yutkunmak ve şaşıp kalmak.. en sahici hissettiğin anda, yaşamın sadece bir yanılsamadan ibaret olduğunu anlamak.. senin olması gerekenin, gözlerinin önünde, başkasının olması, ve buna karşı tek bir kelime edemeyişin verdiği acıyı tatmak.. tüm bunlar yetmezmiş gibi, umudunun da yanan bir mum gibi kısa süreli işe yarayıp daha sonra eriyip gittiğini görmek.. gerçekten zor..
nereden mi biliyorum? bir arkadaşımın başına geldi de, oradan..
nereden mi biliyorum? bir arkadaşımın başına geldi de, oradan..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)